KEUZES

Mijn mixer ging kapot

Sinds kort bak ik mijn eigen brood, aangezien dit goedkoper en lekkerder is dan het speciale brood uit de winkel.

Maar zoals ik al schreef tijdens het mixen van het deeg ging mijn mixer rare geluiden maken. Hij ging steeds langzamer draaien om vervolgens met een brandlucht er helemaal mee op te houden.

Mijn hersenen sloegen vast, wat nu, mijn mix was nog niet goed gemixt.

Met mijn handen lukte het op dat moment niet om te mixen.

Ik had naar mijn mening twee opties:

Het deeg weggooien. Het was zo niet bruikbaar

Toch zelf met het deeg aan de slag, met als gevolg dat ik dit de andere dag moest bekopen met meer pijn.

Mijn man kwam met de derde en beste oplossing, hij wilde het deeg wel mixen. Klein detail, hij is 30 jaar bakker geweest, dus mixen met de hand kan hij wel.

 

Ik zocht de oplossing bij mijzelf, in mijzelf, maar ik kon dit niet oplossen

Toen mijn man met zijn oplossing kwam had ik twee keuzes.

Ja, fijn als jij het deeg wil mixen of nee, ik wil het stug zelf doen.

Het was mijn keuze.

 

Nu een paar dagen later ben ik over dit voorval aan nadenken, en moet ik denken aan hoe ik in mijn geloofsleven ook geregeld tegen dit soort problemen aan loop.

Problemen die ik niet zelf kan oplossen, maar toch zelf wil oplossen.

Jezus staat klaar en vraagt mag Ik het voor je oplossen?

Laat Mij de last dragen.

Durf je jouw probleem in Mijn handen te leggen en te wachten op hoe Ik het ga regelen.

Als ik eerlijk ben vind ik dat wel moeilijk.

Dingen uit handen geven en vertrouwen dat God voor de oplossing zal zorgen.

Terug naar mijn keuze, in het geval van het mixen van het deeg heeft mijn man gemixt, ik stond erbij en keek ernaar. Zijn mixen ging zo soepel. Mij was dat nooit gelukt. En toch vond ik het moeilijk om het los te laten. Mijn man zijn ding te laten doen.

Ik gaf hem weinig beweegruimte. Mijn man herinnerde mij op een liefdevolle manier om hem ruimte te geven. Alleen dan kan hij het deeg zo mixen dat het deeg ten volle kan uitwerken.

 

Als ik God mijn zorgen en problemen geef en bid, bid ik geregeld en vertel God hoe Hij de oplossing het beste kan geven.

Op dat moment geef ik God weinig beweegruimte.

Ik beperk Hem doordat ik mijn zorgen niet los kan laten, of doordat ik vertel hoe Hij mijn zorgen/ problemen moet oplossen.

Ik plaats Hem dan in een kader waarbinnen Hij moet werken.

Terwijl als ik bid en God de ruimte geef, kan God Zijn werk doen en sta ik zo vaak versteld van Zijn oplossing.

De oplossing is vaak zo anders, zo uniek, daar had ik zelf nooit op gekomen.

Wat ik merk is dat als ik mijn zorgen/ problemen bij God leg, ik dan rust ervaar.

 

Maar geregeld merk ik ook dat ik me toch weer zorgen maak.

Als ik mij er bewust van ben dan probeer ik heel bewust mijn zorgen/ problemen weer terug te geven aan God.

Want alleen dan kan God Zijn plan ten volle uitvoeren.

 

Ik gun jou Gods oplossing.

Durf jij je zorgen in Zijn handen te leggen, en meer nog, ze bij Hem te laten.

Het kost veel oefening, maar oefening baart kunst.